The Murder Capital : When I Have Fears (2019)

Label : Human Season Records

Και τίθεται το ερώτημα, δεν έχει καταντήσει κάπως κουραστική αυτή η συνεχής αναβίωση του post punk της δεκαετίας του 80; Και πριν απαντήσεις πέφτει η δεύτερη ερώτηση, φρέσκες ιδέες γιατί δεν υπάρχουν; Όσον αφορά την δεύτερη ερώτηση απάντηση δεν μπορώ να δώσω και δεν ξέρω αν μπορεί και να δώσει και κάποιος άλλος, η αλήθεια είναι πως παρθενογένεση δεν υπάρχει ή έστω είναι πολύ δυσεύρετη και στο κάτω κάτω επιρροές υπήρχαν πάντα και δεν είναι ανάγκη να τις βλέπουμε με κακό μάτι. Η πρώτη ερώτηση σηκώνει δύο απαντήσεις, η πρώτη είναι "ναι, γιατί ότι πάει να γίνει της μόδας σύντομα θα κουβαλήσει πίσω του μπόλικη σαβούρα" και η δεύτερη "εφ'όσον αγαπάμε την post punk αν κάτι δεν είναι φτηνή αντιγραφή και φέρνει μια φρεσκάδα θα το καλοδεχτούμε"

Η πεντάδα από το Δουβλίνο άκουγε πολύ Joy Division, μπόλικους Bad Seeds, Magazine, Sound και διάφορα άλλα αλητόπαιδα που δεν τους άφηναν σε ησυχία. Ο ντράμερ Diarmuid Brennan θα πρέπει να άκουγε Ian Curtis και να έπεφτε στα γόνατα, ακούστε πως πάει η rhythm section στο For Nothing και θα καταλάβετε τι εννοώ, ή ακόμα και το κιθαριστικό ξερό ξεκίνημα του More Is Less που νομίζεις ότι θα μπορούσε να είναι ένα πιο punk outtake από το Μέγιστο Unknown Pleasures.

Όλα τα παραπάνω έχουν βέβαια μία εξήγηση που ακούει στο όνομα Flood (ναι πάλι αυτός), διότι όταν έχεις ανακατευτεί με ότι καλύτερο έχει γεννήσει η post punk αν μη τι άλλο ξέρεις να ξεχωρίσεις τα διαμάντια από τη λάσπη. Ο μάγκας λοιπόν παρακολουθεί τις συναυλίες του συγκροτήματος και αποφασίζει να τους τραβήξει στο στούντιο και να τους κάνει την παραγωγή. Το Green & Blue μας δείχνει πως θα μπορούσε να είναι μια σύντομη συνεργασία των Boys Next Door με τους Simple Minds του πρώτου καιρού, ενώ το υπέροχο "σκοτάδι" του Slowdance I μας κάνει να υποψιαστούμε πως θα μπορούσαν να ακουστούν οι PIL ή οι Virgin Prunes αν αποφάσιζαν να γλυκάνουν λίγο τον ήχο τους και να αλλάξουν τραγουδιστές. Στο On Twisted Ground παίρνουμε μαθήματα για το πως μπορεί να ακουστεί μια μπαλλάντα που δαγκώνει χωρίς να είναι αφεντικό η κιθάρα αλλά το μπάσσο.

Επαναλαμβάνω, με τις μόδες δεν τα πάω ιδιαίτερα καλά και τελικά δεν μπορώ να προβλέψω την μακροβιώτητα ή όχι της νέας post punk σκηνής, οπότε μένω μόνο στο ότι οι Murder Capital κυκλοφόρησαν ένα πολύ ωραίο άλμπουμ που δεν με πήγε απλά πίσω στο χρόνο (άλλωστε αυτό το κάνουν πιο πετυχημένα τα τότε άλμπουμς) αλλά με έκανε να απολαύσω πολύ ωραία και καλοδουλεμένα τραγούδια που μύριζαν δύναμη και όρεξη για συνέχεια.

Για περισσότερες ακροάσεις

https://www.youtube.com/watch?v=UX2bG2-64SA

https://www.youtube.com/watch?v=OM54rIL_QBw