Εναλλακτικοί Players-Αν δεν μας ακούτε πατήστε εδώ

New Page 1

  

      TUNEIN logo           

 

 

 

imera

Ρίτσαρντ Φορντ : Ημέρα Ανεξαρτησίας

Εκδόσεις : Πατάκη

Μετάφραση : Θωμάς Σκάσσης

“Τα πάντα με σένα Φρανκ, είναι τσιτάτα. Δεν υπάρχει τίποτα στέρεο. Κάθε φορά που σου μιλάω έχω την εντύπωση ότι όλα είναι γραμμένα από εσένα. Ακόμα και τα δικά μου λόγια. Είναι τρομερό-έτσι δεν είναι;  Και μαζί λυπηρό”.

“Όχι αν σου άρεσαν τα λόγια”.

“Α..καλά” λέει η Ανν, λες και κάπου στο αχανές σκοτάδι έξω από το παράθυρο άναψε ξαφνικά ένα φως που για μια στιγμή την συγκίνησε με την εξαιρετική λαμπρότητά του και την πήγε αλλού. “Έτσι φαντάζομαι” λέει και ακούγεται έκπληκτη. “Έχω νυστάξει πολύ, πρέπει να κλείσω. Με ξεπάτωσες”. Αυτά είναι τα πιο οικεία λόγια που έχω ακούσει εδώ και χρόνια! (Δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι μπορεί να τα προκάλεσε.) Πιο λυπηρό όμως από αυτό που εκείνη θεωρεί λυπηρό είναι το γεγονός ότι, ακούγοντάς τα, δεν έχω τι να πω, δεν έχω ούτε μία ατάκα να γράψω ούτε για εκείνη. Το να έρθεις πιο κοντά, έστω και ελάχιστα, έστω και όσο κρατά ένας παλμός της καρδιάς, είναι κι αυτό μια μορφή αφήγησης.

“Το πρωί θα είμαι εκεί.” λέω ζωηρά

“Τέλεια, εντάξει” λέει η Ανν. “Εντάξει γλυκέ μου”. (Της ξέφυγε.) “Ο Πωλ θα χαρεί να σε δει”. Το κλείνει προτού προλάβω να πω γεια.

Αρκετοί ταξιδιώτες έχουν φύγει τώρα από του Βινς κι έχουν χαθεί ξανά μέσα στην νύχτα έχοντας συνέλθει αρκετά από την υπνηλία για να κάνουν άλλη μία ώρα δρόμο πριν επέμβει η νύστα ή η Τροχαία. Ο φορτηγατζής που με κοιτούσε με στραβό μάτι τώρα μιλάει με έναν άλλο του σιναφιού του που επίσης φοράει καρό πουκάμισο (σε πράσινο τα βρίσκεις μόνο σε μαγαζιά για φορτηγατζήδες). Ο δεύτερος τύπος είναι σωστός γίγαντας, με τεράστια κοιλάρα, κόκκινες τιράντες, κοντοκουρεμένα γουρουνίσια μαλλιά και υπερμεγέθη ασημόχρυση πόρπη πρωταθλητή του ροντέο στη ζώνη, για να κρατά το παντελόνι στη θέση του, πάνω από τα μικροσκοπικά – πάω στοίχημα – όργανα. Κουνούν και οι δύο το κεφάλι τους με αποδοκιμασία προς το μέρος μου. Η δική τους δουλειά είναι προφανώς πιο σημαντική από την δική μου- μια κλήση αριθμού που αρχίζει από 900 για να μάθουν ποιες από τις αγαπημένες τους πόρνες δουλεύουν απόψε το βράδυ στο βενζινάδικο της BP στην εθνική οδό 17 πάνω από το Σάφερν. Είναι βέβαιο ότι πρόκειται για Ρεπουμπλικάνους κι εγώ τους φαίνομαι ως ο πιο εύκολος στόχος για εκφοβισμό.

Ένα ταξίδι, στο μέσα και στο έξω, στο πριν, στο τώρα και στο μετά. Ξεφύλλισμα στις σχέσεις, πόνος, ελπίδα, πατρότητα, απώλεια αλλά και πολιτικοκοινωνικά σχόλια. 4η Ιουλίου ο κόσμος κρατά σημαίες και γιορτάζει την Ημέρα Ανεξαρτησίας στις ΗΠΑ. Αν ήταν ταινία θα μπορούσε να την πεις και road movie αλλά και πάλι δεν είναι μόνο αυτό, περισσότερο θα ακουμπούσε τις Άγριες Φράουλες του Μπέργκμαν. Ένας άνθρωπος που νιώθει να χάνεται μέσα στις επιλογές του, προσπαθεί να βρει παντού τις ισορροπίες του αλλά είναι δύσκολο όταν ο ίδιος ο κόσμος γύρω του μοιάζει ασταθής, παράλογος και παραδομένος.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n