Εναλλακτικοί Players-Αν δεν μας ακούτε πατήστε εδώ

New Page 1

  

      TUNEIN logo           

 

 

 

jewell

Η Μπαλάντα Του Ρίτσαρντ Τζούελ ( Richard Jewell ) – 2019

Σκηνοθεσία : Κλιντ Ίστγουντ

Πρωταγωνιστούν : Πολ Γουόλτερ Χάουζερ, Σαμ Ρόκγουελ, Κάθυ Μπέητς, Ολίβια Γουάϊλντ, Τζον Χαμμ

Ατλάντα 1996, έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων και ένας σεκιουριτάς ανακαλύπτει έγκαιρα μια βόμβα τοποθετημένη σε ένα πάρκο κι έτσι καταφέρνει να σώσει πολλούς ανθρώπους από βέβαιο θάνατο. Όσο όμως προχωρούν οι έρευνες του FBI αυξάνονται και οι υποψίες πως σωτήρας και βομβιστής είναι το ίδιο πρόσωπο.

Ο Ίστγουντ διαλέγει ακόμα μια φορά για κεντρικό του ήρωα της ταινίας του έναν απλό άνθρωπο ο οποίος καταφέρνει με το θάρρος του να σώσει ανθρώπινες ζωές, στη Μπαλάντα έχω την εντύπωση πως τα πράγματα λειτουργούν κάπως καλύτερα από ότι στις προηγούμενες ταινίες του με παρόμοιο θέμα. Κατ’αρχήν έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ καλό σενάριο γραμμένο από τον πολύ έμπειρο και υποψήφιο για όσκαρ για το Κάπταιν Φίλιπς, Μπίλλυ Ρέη. Δεν υπάρχει καμία κοιλιά, καμία απορία, κανένα κενό και σε τελική ανάλυση όπως πολύ σωστά έχει πει ο Άκης Καπράνος, “καταλαβαίνεις τι είδους άνθρωπος είναι ο βασικός ήρωας από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ταινίας”. Μπορείς να γράψεις μια εφιαλτική ιστορία, γιατί ο Τζούελ ζει έναν αληθινό εφιάλτη, και να καθηλώσεις τον θεατή με τους πιο απλούς διαλόγους και όχι με περιττό ψευτοσασπένς και υπερβολές που θα αλλάξουν το προσωπικό δράμα σε ένα είδος ξενέρωτου αστυνομικού θρίλερ.

jewel2

Επίσης δεν πρόκειται για αγιογραφία, ναι μεν ο Τζούελ παγιδεύεται, ναι μεν όλοι και όλα είναι εναντίον του, αλλά πρόκειται για έναν άνθρωπο αν μη τι άλλο βαθύτατα αφελή και συντηρητικό, έναν “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια” τύπο που το όνειρό του είναι να γίνει σκληροτράχηλος αστυνομικός και να βάζει στη θέση τους τους παράνομους γιατί “χωρίς νόμο και τάξη, δεν υπάρχει κράτος” όπως λέει και ο ίδιος. Χοντρούλης και συνεσταλμένος, παιδί της μαμάς με την οποία συζεί, λάτρης της στολής και των όπλων. Η αγάπη του για τον νόμο τον οδηγεί συχνά σε πράξεις υπερβολικού ζήλου οι οποίες είναι αυτές που θα οδηγήσουν και το FBI να τον υποψιαστεί.

Σε καμία περίπτωση ο Ίστγουντ δεν γίνεται Χίτσκοκ, δηλαδή δεν προσπαθεί να μας μπερδέψει, δεν αναρωτιέται κανείς για το αν είναι αθώος ή ένοχος ο Τζούελ, έχουμε μια ταινία βασισμένη σε αληθινό γεγονός κι από εκεί και πέρα το λόγο έχει το καθαρό σινεμά. Για άλλη μία φορά λοιπόν ένα τεράστιο μπράβο στον αξύριστο καβαλάρη που ήρθε από το πουθενά και με την κάμερα αντί για εξάσφαιρο σαρώνει. Εξαιρετική αφήγηση και μοντάζ και βέβαια πάρα μα πάρα πολύ καλές ερμηνείες. Ο Πολ Γουόλτερ Χάουζερ αποδεικνύεται πραγματικό jewel (κόσμημα δηλαδή) έχοντας πλάσει έναν ήρωα που χωρίς να τον συμπαθήσεις αναγκαστικά τον καταλαβαίνεις. Μεγάλωσε με το όνειρο του μεγάλου αμερικάνου πατριώτη, με ελάχιστη μόρφωση, με παρωπίδες ίσως, και χωρίς ιδιαίτερη έως καθόλου κοινωνική ζωή, πιθανόν και λόγω εμφάνισης.

jewel3

Εξαιρετικός στο ρόλο του δικηγόρου ο Σαμ Ρόκγουελ, μία από τις καλύτερες ερμηνείες του, και φυσικά η πάντα αξιόπιστη Κάθυ Μπέητς στο ρόλο της μητέρας. Η εμπειρία του Ίστγουντ πίσω από την κάμερα και η αγάπη του για το σινεμά έκαναν και πάλι τη δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο. Φτιάχτηκε μια απειλητική καφκική ατμόσφαιρα χωρίς κόλπα αλλά με απλές αλήθειες και με ηθοποιούς που έδωσαν ρέστα. Τα σχόλια για τους εξουσιαστικούς και μηντιακούς μηχανισμούς λίγα αλλά ουσιαστικά όπως άλλωστε και η προετοιμασία για την τρομοκρατική υστερία που θα ακολουθούσε. Κάποιοι θα τα βάλουν σίγουρα με τον Ίστγουντ επειδή “χτυπά” τα ΜΜΕ, καλό θα είναι να θυμηθούν πόσες φορές τα ΜΜΕ έχουν γίνει λαϊκά δικαστήρια και έκαναν κόλαση τη ζωή των ανθρώπων, παραδείγματα πολλά και χαρακτηριστικά. Επίσης παρά τα ρεπουμπλικανικά του πιστεύω ο σκηνοθέτης δεν χαρίζεται ούτε στις δυνάμεις του νόμου. Θα δώσει χαστούκια και στην προχειρότητα αλλά και στη βιασύνη του FBI για την έρευνα και για τα συμπερασματά του που βασίστηκαν στην μεγάλη αφέλεια και στην εθνικοφροσύνη ενός ανθρώπου.

Επίσης στην μπαλάντα δε θα βρούμε τίποτα το επικό η μεγαλοπατριωτικό, είναι μία απλή ταινία τον δημιουργό της οποίας ερέθισε μια ιστορία τόσο ώστε να την φέρει στην μεγάλη οθόνη. Και φυσικά δε θα λείψουν τα ερωτήματα πάνω στο τι τελικά σημαίνει ο χαρακτηρισμός “αδιάσειστα στοιχεία”, πως λειτουργεί μια δημοκρατία κάτω από ειδικές συνθήκες, πόσο πραγματικά ελεύθεροι είμαστε και πόσο ισχύουν στη πράξη τα δικαιώματα που μας δίνει ο νόμος.

Επαναλαμβάνω και τελειώνω με αυτό, η μπαλάντα δεν είναι καμιά πολύπλοκη ταινία παρά την ατμόσφαιρα και τα ερωτήματα της κι αυτό τελικά είναι που την κάνει τόσο καλή, ελάχιστοι καταφέρνουν να κάνουν τέτοιο σινεμά και ο 90χρονος Κλιντ είναι ένας από τους ηγέτες του.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n